Дриневский М.

Общественное объединение «Белорусский союз музыкальных деятелей» и Международное общественное объединение «Христианский образовательный центр имени святых Мефодия и Кирилла» проводят 15 января 2017 г. в 17:00 в Малом зале им. Г.Р. Ширмы Белорусской государственной филармонии Юбилейный Рождественский концерт «Музыкальное приношение», посвящённый 20-летию образования Христианского образовательного центра имени св. Мефодия и Кирилла.

В концерте примут участие:

  • Национальный академический народный хор Республики Беларусь имени Г.И. Цитовича (художественный руководитель и главный дирижёр – народный артист Беларуси, лауреат Государственной премии Республики Беларусь, профессор Михаил Дриневский)
  • Митрополичий хор Минского Свято-Духова Кафедрального собора (регент – Виталий Соболевский)
  • Хор мальчиков Детской музыкальной школы искусств № 10 имени Е.А. Глебова г. Минска (художественный руководитель – лауреат Специального Фонда Президента Республики Беларусь по поддержке талантливой молодёжи Владимир Глушаков)

Читать далее…

17-18 октября 2012 года в Белорусской государственной академии музыки пройдет фестиваль «VIVA ХОР!», приуроченный к 80-летию академии.

Два вечера в концертном зале Первого корпуса  БГАМ будут выступать хоры, созданные выпускниками и преподавателями кафедры хорового дирижирования.

В фестивале примут участие:

Вход свободный.

17 октября — начало в 19.00,

18 октября — начало в 18.30

М.П. ДриневскийАўтарскія навацыі да песні

29 лютага, акурат у дзень сваіх народзін, калі 60 гадоў таму быў падпісаны Указ аб заснаванні дзяржаўнага калектыву, Нацыянальны акадэмічны народны хор імя Г.Цітовіча адзначыць юбілей святочным канцэртам у Беларускай дзяржаўнай філармоніі. Напярэдадні ж мы размаўляем з мастацкім кіраўніком калектыву — народным артыстам краіны, прафесарам Міхасём ДРЫНЕЎСКІМ і ўдзельнікамі яго славутага хору.

— Кажуць, усе песні, адшуканыя ў народзе, ужо апрацаваны, і неаднойчы. Засталіся хіба новыя, аўтарскія, якія складаюцца сёння. Што будзеце рабіць, калі старадаўні фальклор скончыцца? Можа, менавіта таму і пашыраеце рэпертуар? Царкоўныя творы далучылі, музыку беларускіх кампазітараў…

— Як гэта «фальклор скончыцца»? Гэта ж невычэрпная крыніца таленту і мудрасці народу! Таму хопіць тых песень на доўгія гады. Можа, наадварот: не ўсё і трэба браць — толькі лепшае. А час ідзе — і хочацца, здараецца, апрацаваць песню іначай. І ў нас так было, што да адной і той жа песні за 60 гадоў звярталіся не раз. Але да такіх апрацовак трэба падыходзіць з чыстымі рукамі і чыстай душой, а не адно са сваімі творчымі амбіцыямі, каб, пры ўсёй празе да навацый, не загубіць душу самой песні. Царкоўныя ж творы мы спяваем як «хобі», тройчы ўдзельнічалі ў духоўных фестывалях — і тройчы атрымлівалі Гран-пры. Ведаеце, чым больш мы паглыбляемся ў царкоўную музыку, тым больш адкрываем для сябе… народную песню. Гэтыя два кірункі былі на Беларусі больш блізкімі адзін да аднаго, чым дзе. Спяваем мы, дарэчы, і песні іншых народаў. Звычайна, выпраўляючыся на гастролі, рыхтуем хаця б адну песню на той мове, куды едзем. У юбілейным канцэрце, да прыкладу, будзе і народная карэйская песня, якую мы выконвалі на тамтэйшым фестывалі яшчэ ў 1989 годзе і атрымалі ў выніку тры галоўныя прызы. Тройчы былі ў Кітаі, паездка туды плануецца і сёлета. Але там мы спявалі — «Кацюшу». Праўда, па-кітайску. І нам падпявалі!Читать далее…

Концерт «Глубинные голоса земли Белорусской» (по мотивам календарного песенно-музыкального цикла) Национального академического народного хора Республики Беларусь имени Г. И. Цитовича 29 ноября 2008 года в Большом зале Белорусской государственной филармонии.


Читать далее…

Дриневский М. П.Сваю будучую прафесiю дырыжора Мiхаiл Дрынеўскi – народны артыст Беларусi, прафесар, мастацкi кiраўнiк Нацыянальнага акадэмiчнага народнага хору iмя Г.I. Цiтовiча — пачаў асвойваць з дзяцiнства.

Ужо 13-гадовым хлопчыкам кiраваў калгасным хорам у роднай вёсцы Тонеж колiшняга Тураўскага, а цяпер Лельчыцкага раёна. Блiжэй да 10-га класа пад кiраўнiцтвам юнага талента былi адразу два харавыя калектывы – калгасны i школьны. Прычым абодва мелi вялiкi поспех, слава пра iх грымела далёка па раёне. Спявалi ў Тонежы сапраўды хораша — i моладзь, i дарослыя. Як прыгадвае Мiхаiл Дрынеўскi, песнi гучалi з вечара да ранку, нягледзячы на цяжкую сялянскую працу. Нездарма ж з лёгкай рукi паэта Адама Русака гэтую палескую вёску празвалi салаўiным берагам.

— Мiхаiл Паўлавiч, разам з песеннай славай ваша вёска мае i трагiчны ваенны лёс…

— Так. У 1943-м, якраз на Каляды, з 6-га на 7 студзеня, немцы сагналi ў царкву 261 жыхара i падпалiлi… Зараз на гэтым месцы ў Тонежы ў памяць пра тых, хто быў бязвiнна загублены, будуецца новая царква.Читать далее…